Category Archives: Sözün Bittiği Yer

Gidip kendini cama vuran, neden dışarı çıkamadığını anlamlandıramayan ve önündeki şeffaf engel karşısındaki aczine yenik düşen, akvaryuma hapsolmuş balıklar gibiydik. İçine düştüğümüz o sonsuz labirentten çıkmaya çalıştıkça daha da derinlerine düşüyorduk bu karanlık dehlizlerin. Varlık düşmekten ibaret olursa yokoluş elbette … Continue reading →