Azınlık Psikolojisi

Köpeğim Tetik’e bir ayaklanmadan bahsettiğimde her Pazar sabahı olduğu gibi gene güneşli bir Pazar sabahıydı. Tetik ayaklanmada yer almayı şiddetle reddediyordu. Tetik’siz bir ayaklanma olur mu ona baktık. Ben ayaklanmaya şortla katılan tek kişi olmak arzusuyla yanıp tutuşuyordum. Ayaklanmanın rüyasını görmüş ve rüyayı gerçeğe dönüştürmek için uyanır uyanmaz Tetik’i uyandırıp ona “ayaklanıp ayaklandıralım Tetik,” dedim. Tetik şaşkın şaşkın suratıma baktı. Bakışına “ne ayaklanması, ayaklanmakla tam olarak neyi kastediyorsun, daha net konuş,” düşüncesi hakimdi. Bizim ayağımız yok muydu zaten? Benim iki, onun dört? O benim köpeğimse ben de onun insanı değil miydim? Ayaklanmaya ne gerek vardı? Yatalım kalalımdı. Yoksa ben ayaklanmakla yataktan kalkmak eylemini mi kastediyordum? Kafası son derece karışmıştı Tetik’in. Sonra ona ayaklanmaya şortla katılmak istediğimden ve bunun ayaklanma planımın çok önemli bir parçası olduğundan söz ettim. Tetik bunu iki farklı şekilde yorumladı. Ya ben kafayı yemiştim, ya da şuurum yerindeydi ve şortla ayaklanmaktan kastım yataktan kalkıp şort giymek istiyor oluşumdu. Ayaklanmayla ne kastettiğimi Tetik’e açıklamak pek zor oldu çünkü Tetik’in dört ayağı vardı ve Tetik bir köpek olduğu için ön ayaklarını el olarak kullanmaktan acizdi. Ayaklanmakla ne kastettiğimi Tetik’e açıkladıktan ve planın taslağını tebeşirle yere çizdikten sonra Esentepe’ye doğru yola koyulduk. Emelimiz ertesi sabaha karşı Esentepe’ye varıp duruma kuşların bakışına hakim bakışlarla bakmak ve mevzuyu tıpkı bir kuşun gözleriyle görmekti. Emelimize ulaştık ulaşmasına ve güneşin ilk ışıklarıyla birlikte Esentepe’ye vardık fakat yükselişimiz hayal kırıklığıyla sonlandı ve dünyanın bütün trajik kahramanları gibi bir dağ başında kaderimizle ve kederimizle baş başa kaldık. Yılmamalı, ayaklanma planını hayata geçirmek için gereken gücü bulmalıydık. Ben oturup biraz dinlendikten ve su içtikten sonra ayaklanma planını cebimden çıkardım. Tetik benim aklımı yitirmiş olduğumdan emindi artık. Onu iknaya çalıştım ama idrak kabiliyeti cüzi bir köpek olduğu için sahip olduğum kudretin aslında kendime karşı bir kudret olduğunu ve kendi aklımın aslında benim en büyük düşmanım olduğunu düşünmek gafletine düştü Tetik. Oysa ben aslında üzüntüden akıl sağlığımı yitirmiş değil, tam aksine neşe içerisinde daha başka akıl biçimlerinin keşfine yönelik bir hamle yapmıştım Esentepe’ye çıkmakla. Amacım daha başka akıl biçimlerine yatay geçiş yapıp köpeksi planımı yürürlüğe koymaktı. Tetik son derece sadık bir köpek olduğu ve beni seven tek hayvan konumunu dört ayağıyla birden işgal ettiği için şimdilik kendisine anlamsız gelen ve üzüntü veren bu hallerime boyun eğiyor, ayaklanma planımda isteksizce de olsa dört ayağıyla birden yer alıyordu.

Ben Esentepe’de bize katılacak ve varlıklarıyla mücadele gücümüze güç katacak daha başka hayvanlarla karşılaşmayı umuyordum. Umutlarım boşa çıktı. Esentepe’de top oynayan bir in bir de cinden başka kimse yoktu. Tetik’le ben in ve cini görmezden gelerek herşeye rağmen ayaklanacaktık. Esentepe’de umduğumuzu bulamayınca inişe geçtik. Adeta kanatları budanıklığa yazgılı birer kuştuk. Belki deniz kenarında bize ayaklanmakta ve hatta kanatlanmakta yardımcı olacak güçlerle karşılaşırdık. Deniz kenarına vardığımızda bir hayal kırıklığına daha uğradık. Orada bize alık alık bakan balıklardan başka bir şey görmedik. Ben sinirden gülme krizine girerken, Tetik de şaşkınlıktan havlamaya başladı.

Tetik köpeğim olmaktan bıkıp usandı ve benim onun insanı olmaktan başka seçeneğim olmadığını bildiği halde ayaklanma planıma karşı ayaklandı. Tetik’in bu direnişi karşısında boyun eğdim ve sessizliğimi korudum. Acınacak bir haldeydim ancak çevrede Tetik’ten başka bana acıyacak kimse olmadığı için acınacak halde olmak bile imkânsızdı benim için. “Kimse senin bu ayaklanma planını kabul etmez. Ben bile ki dünyanın en sadık köpeklerinden biriyim, sadakatimi yitiriyorum,” dedi Tetik. Tetik haklıydı. Yurdun dört bir yanını dolaştım ama ayaklanma planım her yerde reddedildi. Bunun üzerine ayağa kalktım ve bağırdım: “Bu planın en güzel yanı köpeksi yanıydı, ama siz bunun ne demek olduğunu bilmez ve anlayamazsınız köpek herifler, rüyamda bile ayaklanmadınız!” Kâbusa dönen rüyamdan bağıra bağıra işte bu sözlerle uyandım ve hemen ön ellerini ayak olarak kullanagelmiş köpeğim Tetik’i uyandırıp ona heyecanla rüyamda gördüğüm bu duruma karşı ayaklanmamız gerektiğini söyleyerek ayaklanma planımdan bahsettim. Hatta bununla da yetinmeyip ayaklanmaya şortla katılarak bir ilke imza atmak arzusuyla yanıp tutuştuğumu belirttim.  Bunun üzerine Tetik “hav, hav,” dedi, ayağa kalktı ve gidip Garfield desenli şortumu getirdi. Tetik’e teşekkür ettim ve yüzümde bir tebessümle “şimdi yola çıksak yarın sabaha karşı Esentepe’ye varmış oluruz herhalde” diye geçirdim içimden.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s